7 Aralık 2010 Salı

Johnny Cash and His Music

Music has been one of the most indispensable things in my life.I think it’s such a good way to express one’s feelings and ideas or share them.It is somehow the best way to satisfy and nourish one’s soul in my opinion.
If I’m to mention about my personal music journey;I want to start from early ages.I’ve been more into pop, especially Turkish when I was little,around nine years old.Then I started discovering rock music when I was a teenager like many of other contemporary teenagers did at that time. In high school,I had a great interest in grunge,especially Nirvana.I read many books about Kurt Cobain and his music.Later, my sytle started shifting more towards rock’n’roll and blues which I personally can define like more melodic than grunge.Though I still really like grunge bands like Nirvana and Pearl Jam,I prefer rock’n’roll today.It gives me much more pleasure while listening.
I started discovering this music with Elvis Presley listening to his songs like “Heartbreak Hotel” and feeling the urge to dance and have fun inside me with the fast rhytm of it.Then came Johnny Cash for me.First song with which I met him was “Hurt” which still stands as one of my favorite songs.This is a song far from fun and it occured to me in a pretty depressive time of my life so it affected me pretty deeply.

Later on,I decided to listen other songs by this man who made this beautiful song.And then came “The Man in Black” and “Falsom Prison Blues” which were musically more fun and very much close to Elvis’s style.Then I found about,after some research, that it is because both Johnny Cash and Elvis Presley were rockabilly singers which is a branch of rock’n roll.
Don't know what rockabilly sounds like? Listen to above samples!
This rockabilly style evolved out of post-war country-boogie, hillbilly, and rhythm & blues.It was played with spare instrumentation: a twangy electric guitar and an acoustic stand-up bass whose strings were snapped percussively in a technique dubbed "slap-back" (which sometimes made drums unnecessary). Between 1945 and 1954 these different musical styles crossed paths and developed the hybrid known as rockabilly. The name comes from the mixture of “rock” and “hillbilly”,the country music and it was originated in the South America. It was mostly popular in 40s and 50s starting with Elvis Presley and Bill Haley. And as I stated before, rockabilly is influenced by many kinds of music like rock, blues, country, hillbilly boogie and bluegrass and mixes their elements into this kind of music.I think what makes this music so different and good for me is basically this mixture of many sounds and rhythms.
As I regard it as important , I want to briefly mention about the mucis styles that influenced rockabilly.The country-boogie style is which had grown out of jazz boogie-woogie rhythms and The Delmore Brothers is one of the first examples of this kind. As important as this in the evolution of rockabilly was the hillbilly style of Hank Williams. His honky-tonk hillbilly sound, utilizing steel guitar, acoustic bass and profound influence on Bill Haley and Carl Perkins are important in the development of rockabilly.The final ingredient in the rockabilly mix, rhythm & blues, owes much to Sam Phillips.His use of flutter echo and over-amplification created a stark, primitive sound that he later adapted to his efforts with country artists.
In fact, it was a guitar riff from Junior Parker a "Love My Baby" in Elvis Presley's 1955 version of "Mystery Train"  that positively forms a link between the country and rhythm & blues styles. Indeed, it was Presley's historic recordings that crystallized the emerging rockabilly style.
Nevertheless,while Elvis undisputably stands as the founder of the new idiom, it was, in fact, Carl Perkins' original self-penned recording of "Blue Suede Shoes" (1956) which resulted in international recognition for rockabilly. Perkins'  recordings were all rockabilly combining all the elements of the style. These recordings constitute one of the most fruitful and exciting periods in the history of rock 'n roll Rockabilly musicians recorded in the most uninhibited fashion with the sparest instrumentation, often on primitive equipment. Most of today's music, cold and calculated, pales in comparison with the simplicity and beauty of these early pioneering efforts.
If we come to the relationship of Johnny Cash with rockabilly, he was one of the first rockabilly stars of the '50s, along with Carl Perkins, Jerry Lee Lewis, and Elvis Presley as I mentioned before. In 1955 he published his song Hey, Porter with his group the Tennessee Three.This song and another Cash original, Cry! Cry! Cry!  were released in July. Cry! Cry! Cry!  managed to crack Billboard's Top 20, peaking at No. 14.[61] , Nevetheless,his great success came later, in the late '60s when he popularized country and western music.
With their first single "Cry, Cry, Cry,"  Johnny Cash and the Tennessee Two had great success the song becoming a country hit. After some other songs,the group had their first major pop country hit with Cash's own "I Walk the Line" in 1956 which is again one of his most famous  and my favorite songs which gave its name later to the biographical movie about Johnny Cash in 2005.
 The group continued having a great success playing in many places.They subsequently achieved major country hits with Ballad of a Teenage Queen" and "Guess Things Happen That Way" in 1958..
Then came hard times for Cash about his emotional state. Leaving the Grand Ole Opry and moving to California, Cash started working with June Carter of the legendary Carter Family, in 1961. feeling the strain of constant touring, and the collapse of his first marriage and death of friend Johnny Horton, Cash began taking amphetamines and tranquilizers to cope.
In 1963 his first major hit came: "Ring of Fire.".Cash soon began using the Greenwich Village folk music scene and another hit of his "Understand Your Man" had a definite folk feel.
Though his style had shifted to country more,in 1980 he returned to his early style of music, recording Rockabilly Blues with Nick Lowe and Dave Edmunds of Rockpile. Despite increasing popular success, Cash's life seem to deteriorate. In October 1965 he was arrested in possession of stimulants and tranquilizers. After being found near death in a small Georgia town in 1967, Cash decided to reform. With June Carter providing moral support he cleaned up his act. The pair had a smash hit with "Jackson" in 1967 and married in March 1968. And then they made the hit "If I Were a Carpenter."
What I like about him most is that his lyrics are not meaningless,they have really deep meanings when you read or listen them.The lyrics just get deep inside you and affect you like Hurt as I mentioned before.In addition, you can see his social consciousness in the early '70s with the hits "What Is Truth" and "The Man in Black." He also assisted in the production of The Trail of Tears, a dramatization of the tragedy of the Cherokee Indians.
In 1985 Cash joined Waylon Jennings, Willie Nelson, and Kris Kristofferson to tour and record as the Highwaymen. They had many hits and in 1986 Cash reunited with old Sun alumni Carl Perkins, Jerry Lee Lewis, and Roy Orbison for Class of '55, contributing "I Will Rock and Roll With You." And he continued doing singles until his death in 2003 because of diabetes.

2) http://www.history-of-rock.com/johnny_cash.htm


Eddie Vedder

Into the Wild filmini izleyen ve Eddie den o güne kadar haberi olmayan insanın ilk yapacağı iş heralde onu aramaktır. Şarkılarını bulmak buldukça daha çok aramak daha çok araştırmakla geçer uzun bir süre. Sahip olduğu eşsiz vokal(bariton) şarkılar da bass gitar çalınmasına bile gerek bırakmayacak derecede insanın içine işler. Ve sonra Pearl Jam yolculuğu başlar... Peki Into the Wild'ın başrol oyuncusundan daha çok ilgi çekenin soundtrackleri yapan adam olması nasıl bir durumdur? Sinemanın içinde müziğin etkilerini bir gözden geçirmekte fayda var.

Zeus'un Günlüğü #2

Geleli tam 5 gün oldu. Dün Hera'nın gelmesiyle daha bir hareketlendi dünyası. Bir de etraf artık okyanus mavisi oldu onun için. Herşeyi ortakça paylaşması gereken bir hayat arkadaşı var yanında artık. Her gün dünyası tazelendikçe sorunsuz yaşıyacakmış gibi duruyo. Tepesinde hala bir "Kahin" yok ama yanına o gelene kadar "cüce"yle idare edecek. O da o kadar kötü değil aslında ama devasa Kahinin yerini tutamaz. Elbet bir gün o da gelecek ve Zeus ve Hera onun gölgesinde yaşıyacak. Hayat onlar için de güzel olmaya başladı sanırım ...

6 Aralık 2010 Pazartesi


uzun bir zaman sonra gökyüzü,istanbul yine renklerini kaybetti.siyah-beyaz baktığın her varlık.ben de öyle.
şöyle bi bakıyorum istanbula şimdi.sürekli hareket halinde olan motorlar,vapurlar,arabalar,insanlar ama kız kulesi yine tek başına oturuyor orda bütün şirinliğiyle,galata kulesi,camiiler,saraylar,köprüler...her yanı tarih kokuyor,her şeyiyle siyah-beyaz mükemmel bi tablo.
bugün pek bi hareketli martılarım ordan oraya uçuyorlar,vapurlardaki simit atan insanlardan rızıklarını çıkartıyorlar.a işte bakın bi kız kalktı üsküdar vapurunda ayağa,çantasından çıkardığı simiti parçalayıp atıyor,pek bi mutlu görünüyor.bizimkilerde başına üşüştü tabi hemen,bütün numaralarını sergiliyorlar simiti kapmak için.
galata kulesinin üzerinde insanlar birikmiş yine,rastgele diyerek oltalarını üzerime atıyorlar.bizim balıklarda öyle habersiz yüzüyorlar.kim bilir akşama hangi ailenin sofrasını lezzetlendiricekler.
kıyılarıma bakıyorum:otobüs durakları,vapurlara binen insanlar...kimi işinin peşinde koşuşturuyor,kimi öyle dolaşmaya çıkmış,bi nefes alayım demiş.
istediği şeyi yapmıyor diye annesinin elinde koşuşturarak yürüyen,bi yandan ağlamayı da ihmal etmeyen çocuklar,el ele dolaşan sevgililer,morali bozuk,bi bankta oturmuş,sigara yakıp dertli dertli beni seyredenler...
bir rüzgar esti şimdi soğuk,üşüdüm.dalgalarımla birleştikçe rüzgar bi şarkıdır söylemeye başlıyorum,martılar çığlıklarıyla eşlik ediyorlar,vapurların sesleriyle birleşiyor,istanbul u anlatıyor.
yine herşeyinle güzelsin adına nice şiirler yazılan istanbul.
yine benimsin herşeyinle,ben de senin

4 Aralık 2010 Cumartesi

Zeus'un Günlüğü

Geleli 2 gün oldu ama ilk günden yalnızlığı tattı. Yanına gelecek Hera yı sabırsızlıkla bekliyor sanırım bundan dolayıda suyu bu kadar cabuk kirlendi. Kahinin gölgesine kavuşup soyunu devam ettirebilecek kadar yaşayabilir umarım.

1 Aralık 2010 Çarşamba

Your body is the harp of the soul, and it is yours to bring forth sweet music from it, or confused sounds - Kahlil Gibran.

29 Kasım 2010 Pazartesi

Stairway to Heaven


Bir grubun biografisi o grubun roadiesi tarafından anlatılınca tadı daha bir başka oluyor.



hadi bakalım
ilk yazı,ilk düşünceler ama karmakarışık bir araya gelemeyen cümleler.
tabiki princeps
şu an çalan parça
the white queen walks and the night grows pale..
neden müzik?
dünyada herkesin bildiği tek ortak dil
betimlemeler,bir araya gelip eşsiz müzikler oluşturan notalar
kapa gözlerini
and it's whispered that soon,if we all call the tune than the piper will lead us to reason...
şimdilik son.

29 Temmuz 2010 Perşembe

Melodi ve dil arasındaki aşk

Türkçe müziğin neden gelişemediğini neden yerinde saydığını düşünmüşüzdür hep. atladığımız bir nokta ise aslında müzik yerinde saymıyor sürekli geriye gidiyor. bunun oturduğumuzda yüzlerce sebebini sayabiliriz ama bahsettiğimiz konu müzik olduğu için sebebini de iyi analiz etmek gerekir. benim bu zamana kadar en iyi sonuca ulaştığım düşüncem dilin varolan yapısı dahilinde bile dili kullanamamak. şiir içinde geçerli bir kavram aslında melodi, insanlara sıkılmadan öz bir şekilde duygular hissettirmek, dalgaların ahenkle kulaklardan beyne ulaşmasıdır huzurun bir parçası. işin somut boyutlarına geçecek olursak öncelikle ingilizceye bakmak gerekir. sözcüklerin cümlelerin birebir türkçeye çevirisinde ne kadar anlamsız olduğu hep konuşulur. her şarkı için olmasada geçerli bir tespit. ingilizce o kadar esnek bir dil yapısına sahipki zamanla fransızcadan almancaya kendi kökenlerine kadar birçok dilin etkisinde gelişmiş bir dil sonuçta. kullanımı da bu şartlara göre kolay ve insan kulağına yatkın hoş bir kıvamda kullanıbiliyor. fransızca demişken o dilin de kendine özgü tamamen farklı bir melodisi bulunduğu için özellikle aşk şarkılarında insana aşk duygusunu hissettirme konusunda cok başarılı sayılabilir. gelelim türkçemize. kısa bir geçmişe gidersek zeki müren dönemi türk sanat müzigi neşet ertaş dönemi türk halk müziği ve barış manço, cem karaca dönemi türkçe pop rock(anadolu rock degil asla olmadı) dönemleri türkçenin melodiyle aşk yaşadıgı dönemler diyebiliriz. tabi kısım kısım bakarsak halk müziği tamamen kendine has melodileri tarzı olduğu için belli ölçülerde kökene sahip olduğundan çok fazla hırpalanmamış bir aşka sahip ve aynı şeyler türk sanat müziği içinde geçerli. tabi bu bahsettiklerim belli bir döneme kadarki. cem karacaya geçersek yeni bir çığır açtığını söylersek hiç de yalan olmaz. aslında koskoca bir nesile dilin müzikte nasıl kullanılacağını öğretti ama ders alan pek yok gibi. kendisi türküleri yeniden yorumlayışı olsun(edalı gelin, zeyno) besteleri olsun tamamen ince ince dokumuştur şarkıları. ve aslında cok kısa basit bi araştırmayla cem karacanın avrupadaki başarılarına bakıcak olursak türk müziği 70lerde avrupa da hem de dilin milliyetçiliginin kökeninde yani ingilterede temsil edildigine şahit olabilirsiniz. kendisi aynı zamanda almanyada çıkarttığı albümlerde de sadece almanyadaki türkleri degil almanları etkilemeyi başarmıştır. bence üzerinde durmamız gereken konu bu. yakın zamanda kaybettiğimiz kazım koyuncuya da kısaca değinmek gerekirse belli bir dil yapısından geldiği için belli bir ağız yapısı kullandığı için bu işe avantajlı başlayanlardan kendisi. lazca ve yöresel türkçe agızları her zaman insanlara sempatik gelmiştir ve türkçenin istanbul agzına veya dogu agzına oranla daha esnek olması bu dile ayrı bir hava katmıştır. kazım koyuncuyu diğer yöresel sanatçılardan ayıran özelliği ise onun da en az cem karaca kadar müzigin evrenselliğine olan merakı diyebiliriz. hastanedeyken odasında sürekli yabancı grupların eski rockn rollcuların konserlerini izlemesi bile ne kadar ufku geniş bir adam oldugunun kanıtıdır diyebiliriz

12 Temmuz 2010 Pazartesi

Sol el

Sağ elini kullananlar için belli dönemlerde hep bir sol el kullanma eğilimi başlar. Aynı şey solaklarda da var mı çok merak ediyorum. Mesela 1 ay sol elimle yazı yazmayı denedim, başlarda yazmayı yeni öğrenen bi insandan farkım yoktu ama kendimi maksimum yarım saat bunu denemeye zorlayabiliyordum. Sonunda belli bi hıza ulaştırdım ama asla istediğim kadar başarılı olamadım. sağ el kadar olmasada sol elimi de belli yerlerde kullanıyordum ama kontrolü asla ele geçiremedim. peki bu mümkün mü ? piyano çalmayı deneyen biri olarak cevabım "mümkün olmak zorunda". hatta benim inandıgım bu tezin sonucu olarak birçok tez üretebilirim insan beyninden ayaklara kadar her organın sinir ve kas sistemiyle baglantısını düşündüğümde bence hepsinin gelişmeye açık oldugunu söyleyebilirim. acaba bir kas yapısını geliştirmek ne gibi sonuçlar dogurcak deneyip göreceğim.